کلمه عرصه اثبات قدرت بی پایان من است             

 

 

 

 

دو رباعی از جناب استاد «آرش آذرپیک» :

 

«پیشکش به کربلای کوبانی»

 

               من   کوردم  و    تو تاج  سرم،  کوبانی!

                                                                          از داغ تو خون شد جگرم، کوبانی!

              کو آن همه بوسه و گل و چوپی و عشق؟

                                                                          کو   خواهر  و کو  برادرم ، کوبانی!

          *

                  من عاشقم  آن مجوس ایرانی  را

                                                                           آن  کورد  حماسه های توفانی را

                 برخیز و به رنج زنده کن، فردوسی!

                                                                           سی سال دگر قصه ی کوبانی را.

                     


+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۳ساعت 19:34 توسط هنگامه اهورا |