“به نام دوست”

"امید"¹ سایه ی نور است و نور آزادی ست

امید چشمه ی رقص و ترانه و شادی ست

امید یعنی خورشید بازخواهد گشت

به شهر شب زده ها عید بازخواهد گشت

امید واژه ی عشق است و عشق دردسر است

امید نام قشنگی برای یک پسر است

امید بستر آرام خواب نیلوفر

زلال خاطره های "سراب نیلوفر"²

طلوع روح نواز ستاره های زمین

دوباره عشق، دوباره من و تو با "ارچین"³

تو با "حسینی" و" کاوند"، "خرم" بدبخت

دوباره من و تو، همگام و همدل و هم تخت

"محمد شعبانی" به یاد خاک شمال

به عطر چای، غریبانه می رود از حال

بلند شو شب یلدا دوباره در پیش است

صدای در زدن کیست؟! – "حب درویش" است-

غروب آمده، وه آسمان چه غمبار است

کسی که پیش تو تنها نشسته "جوکار" است

"گل یخ"⁴ آمده، وضع هوا خراب شده ست

"علی" دوباره نگهبان “اردوخواب”⁵ شده ست

شب آمده، تو و  سردار  باز هم درگیر

دوباره لهجه ی گرم "مجید آل کثیر"

دوباره "زارع" و تو، یاد آشپزخانه

صدای آن همه گنجشک دور از لانه

دوباره "پخشه کشی"⁶ ها، نگاهبانی ها

میان آن همه بیداد مهربانی ها

زلال خاطره ها را غبار می گیرد

نگاه پنجره ها را غبار می گیرد

در این زمانه که یک لحظه مثل یک سال است

در این میانه که گل وحشیانه پامال است

حواس من همه جا پیش عطر "مریم" بود

خیال تو همه جا پیش اشک “مارال” است

میان لوحه نگهبان دوباره کم آمد

کنار دفتر فرمانده باز جنجال است

دوباره نام تو را؟! بغض می کنی، که چه قدر

غریبه در شب شهر شما بداقبال است

و قطره قطره سر من به زیر می افتد

برای قصه ی نامردها زبان لال است

مرا ببخش که کاری نیامد از دستم

و باز خنده ی تو جان خسته را بال است

بیا کنار هم این جاده را قدم بزنیم

از آسمان و بهار و پرنده دم بزنیم

عزیز من همه ی زندگی فقط غم نیست

کسی که اهل تغزل نباشد آدم نیست

طنین حرف تو انگار شاعرم کرده ست

 و پا به پای تو در خویش عابرم کرده ست

لبت که وا بشود روح زنده خواهد شد

و واژه واژه ی حرفت پرنده خواهد شد

صدای وحشی "برپا!" ، چه خواب سنگین است

ولی نه باید برخاست، امر بر این است

اذان صبح، هوا سرد، آب یخ بسته

ولی برای وضو تو روانه، آهسته

بمان برای نظافت نوشته اند تو را

ولی نه نوبت من نیست؟! باز چون و چرا؟!

سکوت تو که دوباره سر و صدا نشود

نماز صبح تو در این جدل قضا نشود

برای من پر باز تو زندگی بخش است

دعای بعد نماز تو زندگی بخش است

بپر بپر که دلم با تو باز پر بزند

به شهر آینه های شکسته سر بزند

بپر که رقص هزاران فرشته بر بالت

خدا نشانی خود را نوشته بر بالت

تو داد می زنی آخر تکان بده خود را

گدازه باش و به آتشفشان بده خود را

چه قدر گریه و در خود فرو شدن، آخر

بلند شو به زمانه نشان بده خود را

صلیب را بشکن، اهل رقص و شادی باش

مسیح خود بشو یک باره جان بده خود را

اگر که باد نیامد شبیه پارو باش

اگر که باد آمد بادبان بده خود را

تو داد می زنی اما نمی توانی باز

به راه خنده ی خود سد شوی، بیا سرباز

رژه برو روی قلبم، نه سان بگیر مرا

برای کشتن غم ها نشان بگیر مرا

ببین که بی تو دلم راه خانه را گم کرد

نشانه چشم تو بود و زمانه را گم کرد

عبور دست تو روح نوازش گل هاست

مدیترانه ترین ساحل تغزل هاست

تلالو شب چشمت شراب جام جهان

برای من تو نه نصف جهان، تمام جهان

صدای رفتن آمد، چه قدر سنگین است

برای من که دلم بی تو باز غمگین است

صدای رفتن تو قامت مرا لرزاند

ببین که بی تو دل من چه قدر تنها ماند

عزیز من چه بگویم که هر چه بود گذشت

ولی برای من و تو چه قدر زود گذشت

گل همیشه بهارم-امید- جان دلم

دوباره لحظه ی رفتن رسید جان دلم

برای من تو "امید" رها شدن بودی

رفیق خوب و "امینی" برای من بودی

"امید" جان به طلوع ستاره ها سوگند

به بانگ پاک سحر بر مناره ها سوگند

به آیه های اوستا، به آتش زردشت

به نام نامی مردی که اهرمن را کشت

اگرچه روح زمان مثل سنگ خواهد شد

دلم برای تو همواره تنگ خواهد شد

اگرچه خط نگاه من و تو فاصله داشت

و در نگاه تو این خط هزار مسئله داشت

ببین خدای من و تو ولی همیشه یکی ست

اگرچه شاخه و میوه جداست، ریشه یکی ست

چکاوکان چه غم انگیز باز می خوانند

شبیه لهجه ی پاییز باز می خوانند

غروب می رسد اما قدم سوی فرداست

"امید" می رود اما، امید من به خداست

امید من به گل آرزو رسیدن توست

فراز قله ی قاف زمانه دیدن توست

مرا ببخش که این جا صدای تو تنهاست

ستاره نیز هوادار غربت شب هاست

مرا ببخش اگر شهر من تو را رنجاند

اگرچه بغض دل این جاست که چرا رنجاند

مرا ببخش که  همواره با تو بد کردند

غرور پاک تو را زیر پا لگد کردند

مرا ببخش امید دلم حلالم کن

و اوج آینه ها را نثار بالم کن

عزیز جان برادر بدون بوسه نرو

بیا و این دم آخر بدون بوسه نرو.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

توضیحات:

1-جناب آقای "امید امینی" (در عکس سمت چپ) دوست صمیمی جناب استاد " آرش آذرپیک" (سمت راست) در دوران سربازی، که استاد مثنوی"امیدنامه" را به ایشان پیشکش نموده اند.

2-نام دریاچه ی معروفی در اطراف کرمانشاه که "پادگان آموزشی شهید رجایی" در کنار آن قرار دارد. استاد دوران سربازی اش را در این سربازخانه که در بین عوام به "سراب نیلوفر" معروف است، گذرانده.

3-"ارچین" و اسامی دیگری که داخل گیومه و بدون شماره گذاری نوشته شده اند، نام دوستان استادند در دوره ی سربازی

4-لقبی که استاد، به جناب آقای "علی عزیزی" داده بود

5-نام طنازانه ی "اردونانس" - محل تعمیر اسلحه- که در پادگان سراب نیلوفر در کنار آسایشگاه واقع شده و  به دلیل این که نگهبانش بیشتر اوقات در حین انجام وظیفه می خوابیده در بین دوستان هم دوره ی استاد به این عنوان شناخته شده

6-یک نوع شوخی اصفهانی

سه غزل حسی و غیر عریانیستی از جناب استاد آرش آذرپیک:

غزل اول)

روی دلم سیاه  برایم  عوض شده ست

معنای راه و چاه  برایم عوض شده ست

گفتم اگر نظر به تو، خواهر برادری ست

شرمنده! آن نگاه  برایم عوض شده ست

آن مقصدی که قول و قرار گذشته بود

در نیمه های راه  برایم عوض شده ست

آخر چرا دروغ بگویم به خود، چرا؟!

آن دید اشتباه  برایم عوض شده ست

دیدم به مهر و قهر تو، نام و سلام تو

ناگاه دیدم آه!  برایم عوض شده ست

دست خودم نبود، نه! دست دلم نبود

کی گفته دلبخواه  برایم عوض شده ست

نیت اگر که خیر شود، بوسه هم دعاست

در عشق تو گناه  برایم عوض شده ست

من تارک الصلوة  نبودم و نیستم

قبله و سجده گاه  برایم عوض شده ست

دیشب که شکل ماه عوض شد، به چشم من

امروز جای ماه  برایم عوض شده ست.

فراشعری عریانیستی

[شب هزارم،

ساعت ماه گرفتگی]

شب می خندد

زخم انگشت شهرزاد را

در کاسه ی نمک،

با دو فنجان بوی قهوه و کافور.

[بام

       بام

                 بام...]

- تشت کی از بام افتاد؟

- تشت نه، این صدای کوبش دیگ های مسی ست.

- دیگ های مسی؟ آخ دست هایم... بیچاره مادر!

فقط یک لکه از پیشانی ماه باقی مانده

شهرباز با سبیلش بازی می کند

عکس ماه در فنجان جنون را موج می زند.

[قل، قل، قل...]

- بگو شهرزاد!

[دود قلیان]

- کجای زیبای خفته بودیم؟

[قل، قل، قل...]

آینه فکر شهرباز را می لرزد

- زیباتر شبی برای مردن...

- نه ، زیباتر شبی برای دوست داشتن..

[بام

       بام

             بام...] 

- دست هایم دوباره تیر کشید

این صدای کوبش دیگ های مسی ست؟

[بام

       بام

              بام...

فقط یک لکه ی کبود،

صدای گریه ی کودکی از دور] 

- پدر دارد مادر ستاره ها را هم کتک می زند؟!

[بام

       بام

             بام...] 

با ریتم باد پرده می رقصد

- لعنت به این تاریکی...

دنیازاد آخرین شمع را روشن می کند

- وای نخواب شهرزاد!

       هنوز شب هزارم است

                فقط یک بیداری تا ماه شب چارده مانده

- سکوت...

- جان مادر نخواب،

                هیچ بوسه ای تو را از خواب بیدار نخواهد کرد

دل سیب از زخم کلاغ های پیری خون است

                                               که به آخر قصه نرسیده اند.

- سکوت...

[ببخشید این دیالوگ یک طرفه است

شهرزاد نقش زیبای خفته را بازی می کند

حالا باید دست های دنیازاد زلزله شود]

شانه های شهرزاد را

- نه بیدار شو شهرزاد

فقط یک بیداری...

[در خودش آوار می شود]

- سکوت...

[به کسی نگویید شهرزاد خودش را به خواب زده

           بام

                     بام

                              بام...]

ماه در جدول شب قطره قطره حل می شود.

[رقص تاریکی در باد

               بام

                         بام    

                                 بام...]

- زیباتر شبی برای دوست داشتن...

- نه، زیباتر شبی برای مردن!...

- آخ...

[تنها یک واژه برای پایان شب های قهوه ای]

                  *

و چون روز هزار و یکم برآمد...

                                                      « نيما يوشيج »

 در پاسداشت  پدر شعر نوين ايران به كمپين  

حاميان "روز شعر نوين ايران " بپيونديد .

برای پیوستن به ادرس زیر مراجعه کنید  

       http://nimasher.blogfa.com

ما امضا كنندگان اين بيانيه ؛ اعضا ء جامعه شعر و ادبيات و هنر ايران زمين در سراسر جهان ؛ زادروز  نيما را به عنوان روز شعر نوين ايران اعلام مي نماييم . بديهي است درج اين روز بزرگ در تقويم رسمي كشور يك    ضرورت ملی و میهنی است.                                                                                                                                    

 به همین بهانه از امضاء کنندگان تقاضا داریم  با انعکاس این حرکت در وبلاگ ها و سایت های خود  ما را در    این مهم همراهی نمایند.                                                                                                                                          

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

به نام کلمه و تمام کسانی که به عشق کلمه و در کلمه و برای کلمه زیستند...                                                  

کلمه ی بیژن الهی هم در قاموس ادبیات جاودانه شد. کوچ این شاعر بزگوار را که از جدی ترین  شاعران جریان نوین شعر ایران بوده است تسلیت می گوییم.

یادش گرامی باد.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

معرفی کتاب "فرازن" در سایت خبرگزاری کتاب ایران -ایبنا-

	«فرازن» منتشر شد	27 مهر 1389 ساعت 11:53
	شعرها و داستان‌های مریم نظریان در کتابی با عنوان «فرازن»(بانوی عاشقانه‌های زمین) توسط انتشارات طلیعه سبز منتشر شد

  «فرازن» منتشر شد

معرفی کتاب "بین دو عشق" در سایت بلوط -نشریه ی فرهنگی غرب کشور-

کتابی تازه از یک شاعر کرمانشاهی

کتابی تازه از یک شاعر کرمانشاهی
بین دو عشق نام کتابی تازه از خانم مهری السادات موسوی مهدویان است که به همت انتشارات کرمانشاه چاپ و منتشر شده است. کتاب مذکور در تیراژ هزار جلد و در قطع رقعی در کتاب فروشیها حضوری موفق دارد. مجموعه مذکور شامل چند غزل مثنوی و غزل است. آرش آذرپیک مقدمه ای را بر این مجموعه شعر نوشته است که عنوان آن چنین است: چگونگی یک نگرش دانشورانه به عاشقانه های مهدویان .
 برای خانم مهدویان آرزوی سربلندی می کنیم و شعری از این مجموعه را با هم می خوانیم:
« حج فقیرها»
برای ضامن غریب های عالم حضرت اما رضا (ع)
قسم به حرمت آن گنبد طلا آقا
دلم گرفته برای غم شما آقا
دلم گرفته کبوتر کبوتر از دوری
غمی نیامده هرگز فراتر از دوری
چه می شود که شبی از خودم رها بشوم
دوباره زائر حج فقیرها بشوم
حرم نشین تو ماندن سعادت محض است
همیشه نام تو خواندن عبادت محض است
تو اوج قصه ی معراج، من حضیض زمین
مرا بسوی خودت می بری عزیز ترین !؟
حضور پاک تو در دل تجسم صبراست
برای تنگی چشمان آسمان ابر است
اگر چه دست زمان از تو دور کرد مرا
شمیم یاد تو لبریز نور کرد مرا
صدا بزن دل من را که جان بگیرد باز
به « یا رضا» ی بلندی توان بگیرد باز
دلم مسافر این جاده است باور کن
دلم غریبه، دلم ساده است باور کن
بسوی اوج تو از این سقوطهای سیاه
برای پر زدن آماده است باور کن
دلم به راه تو سر داده است با من باش
سرم به عشق تو دل داده است باور کن
دلم عریضه ی غمهای شهر زائرهاست
دلم عصاست و اینجا زمین ساحرهاست
بگیردست مرا، آسمان ترین پرواز
که با تو پُر شوم از عاشقانه ی اعجاز
تو آمدی که به لب تشنگان سبو بدهی
به خاک پارس کریمانه آبرو بدهی
به یمن نام تو شعر و سخن تبرک یافت
به یمن آمدنت خاک من تبرک یافت
ببین که بی تو دل من اسیر اوهام است
حضور عشق تو معنای رستن از دام است
بیا و ضامن من باش تا رها بشود
دلم کنیز سراپرده ی شما بشود .

و در آغاز کلمه بود و در پایان نیز کلمه حرف آخر را خواهد زد اگر چه کسانی بخواهند این حقیقت بی پایان را به وسیله ی خود کلمه انکار کنند.

خلاصه و مفید این که تمام جنبش های ادبی جهان تا به امروز کلمه را در خدمت شعر و داستان می پنداشتند اما مکتب ادبی اصالت کلمه "عریانیسم" برای اولین بار شعر و داستان را ابعادی از وجود بی پایان کلمه دانسته است و کلمه را مادر شعر و داستان.

به قول شیخ عطار در تذکرة الاولیا٬باب شیخ ابوسعید ابی الخیر: "گفتیم: یا شیخ چه فرمایی؟ گفت: در آی و هم نشین این کلمه باش که این کلمه با تو کارها دارد"

"خبر تاپ"

قابل توجه تمام اهالی ادبیات و تمام عزیزانی که علاقه مند به شناخت دانشورانه از تئوری های مکتب اصالت کلمه "عریانیسم" هستند و کسانی که می خواهند با نمونه هایی بکر و زیبا از متون ادبی عریان آشنا شوند:

کتاب "فرازن" -بانوی عاشقانه های زمین-اثر بانوی مکتب عریان٬ سرکار خانم "مریم مولانا (نظریان)" به بازار کتاب آمد.

مرکز پخش در تهران:

خیابان انقلاب-رو به روی دانشگاه تهران- بین ۱۲ فروردین و فخر رازی-پاساژ فروزنده-پلاک۲۱۲-فروشگاه خانه ی شاعران ایران.

شماره ی تماس۶۶۹۷۰۱۳۱-۰۲۱

مسئول مرکز:جناب آقای روحانی

در ضمن دوستانی که مایل به خرید اینترنتی این کتاب هستند می توانند به آدرس این وبلاگ پیام خصوصی بگذارند تا در اسرع وقت به آدرس آن ها ارسال شود.